Αρχική arrow ΑΡΧΕΙΟ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑΣ arrow 1028 arrow Θεοκρατία ή Δημοκρατία; Ο ΠΕΙΡΑΣΜΟΣ ΤΗΣ ΤΥΡΑΝΝΙΑΣ ΚΑΙ ΤΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑ

Θεοκρατία ή Δημοκρατία; Ο ΠΕΙΡΑΣΜΟΣ ΤΗΣ ΤΥΡΑΝΝΙΑΣ ΚΑΙ ΤΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑ

Έχει γραφτεί από Αθ. Κουρταλίδης, πρ. σχολικός σύμβουλος
Κυριακή, 24 Μάρτιος 2019

Μπορεί σήμερα, με τη σκέψη στην αναθεώρηση του Συντάγματος, κάποιοι Χριστιανοί «ζηλωτές», να θέτουν το δίλημμα «Θεοκρατία ή Δημοκρατία;» στην πολιτική ζωή; Ιδού η απορία. Είναι, βέβαια, δυνατόν να διερευνήσει κανείς την εξέλιξη του νοήματος της Δημοκρατίας και τους πρακτικούς τρόπους εφαρμογής της από τους πολίτες. Ποιος όμως μπορεί να εγγυηθεί το περιεχόμενο της Θεοκρατίας και, μάλιστα, να διαβεβαιώσει ότι η Αγία Τριάδα, ο Θεός της Ορθοδοξίας και της ελευθερίας, θα ευδοκούσε μία κρατική εξουσία αντί της Αγάπης;
Ας προσπαθήσουμε, λοιπόν, να εξετάσουμε τους όρους, ιστορικά και εννοιολογικά, σε συνάφεια με θεολογικές, φιλοσοφικές και κοινωνικοπολιτικές παραμέτρους, σε αδρές γραμμές. Γιατί στο παρόν κείμενο δεν επιχειρούμε (ούτε θα μπορούσαμε να επιδιώξουμε) μια συστηματική διαπραγμάτευση. Θα παρακολουθήσουμε κάποιες σημερινές κυρίως θρησκευτικές και πολιτικές παραστάσεις των πολιτών για τη «Θεοκρατία» και τη «Δημοκρατία».
Επίσης, θέλουμε να θέσουμε ερωτήματα μέσα στο γενικότερο προβληματισμό για την πορεία της Ευρώπης, με τα ελλείμματα της Δημοκρατίας και τις απειλές ενός σκοτεινού ολοκληρωτισμού κάτω από τη βία της αδικίας και της ανισότητας, αλλά και τις μανίες των επεκτατικών εθνικισμών και κρατισμών. Χρειαζόμαστε, λοιπόν, διευκρινίσεις και ιστορικά παραδείγματα για να μπορούμε να κάνουμε συγκρίσεις ανάμεσα στη Θεοκρατία και τη Δημοκρατία. Χωρίς προϋποθέσεις, τα συμπεράσματά μας θα είναι αυθαίρετα, έστω και αν υπάρξουν αγαθές προθέσεις. Δεν αρκούν επιθετικές ρητορείες και κατάρες, αλλά ψύχραιμος πολιτικός λόγος με κριτήριο την ελευθερία και την αξιοπρέπεια του ανθρώπου. Σ’ αυτή μας τη διερεύνηση μας ώθησαν παλαιότερες, σχετικά, απόψεις κληρικών και πρόσφατες διατυπώσεις θεολόγων ή «νομομαθών» σε ομιλίες ή κείμενα πολιτικοθρησκευτικού χαρακτήρα.

Θεοκρατία και θρησκευτική τρομοκρατία
Γνωρίζουμε από την ιστορία των θρησκειών και των κρατών ότι κυρίως στις παλαιότερες εποχές αλλά και έως τις παρυφές των νεωτάτων χρόνων, βασιλείς και αυτοκράτορες επεκαλούντο τη θεία καταγωγή τους για να καρπωθούν το θείο σεβασμό και να απομακρύνουν οποιαδήποτε κριτική αμφισβήτησή τους.
Είναι γνωστές από την ελληνική Μυθολογία οι διηγήσεις (μύθοι) για διογενείς βασιλείς. Ανάλογες αφηγήσεις υπήρχαν για διογενείς ήρωες και ημίθεους. Συχνά για το λόγο αυτό βασιλείς συγκέντρωναν εκτός από την εκτελεστική και τη δικαστική εξουσία και τον τίτλο του αρχιερέα, στο όνομα του Θεού. Κάθε αμφισβήτηση της βασιλικής εξουσίας, που εθεωρείτο έμμεση θεοκρατία, εκλαμβανόταν ως υπονόμευση της εξουσίας, παράβαση θείου και βασιλικού δικαίου, και ως πράξη προδοσίας και αίρεσης. Η ποινή γι’ αυτά ήταν κατά κανόνα ο θάνατος.
Για να μην επεκταθούμε υπερβολικά, θα μείνουμε σε τρία συνοπτικά παραδείγματα. Τον καιρό της Γεννήσεως του Χριστού ο Ρωμαίος αυτοκράτορας εκτιμάτο ως θείο πρόσωπο και έφερε τον τίτλο του Ποντίφηκα, του Μεγάλου Αρχιερέα. Καθ’ όλο το διάστημα των Διωγμών των Χριστιανών, η μη προσκύνηση και θυσία στο βωμό του αυτοκράτορα ή των ειδώλων, εθεωρείτο υπονόμευση της εξουσίας και συγχρόνως αίρεση ως προς την επίσημη κρατική θρησκεία και γι’ αυτό η ποινή ήταν το μαρτύριο. Ας μη ξεχνάμε ότι και στο Σταυρό του Χριστού ήταν «η αιτία (το έγκλημα) Αυτού γεγραμμένη», δηλαδή η αντιποίηση και αμφισβήτηση της εξουσίας της Ρώμης, «Βασιλεύς των Ιουδαίων», ενώ αναγνωριζόταν μόνον ως τέτοιος ο «Καίσαρ» της Ρώμης.
Στο Μεσαίωνα, εξάλλου, και θα λέγαμε σχεδόν μέχρι σήμερα, εχρίοντο ηγεμόνες «ελέω Θεού». Και ο Πάπας, από κάποιο χρόνο και έπειτα, ως «αλάθητος», ως «αντιπρόσωπος», λόγω του Αγίου Πέτρου, μοναδικός του Θεού στη Γη, θεωρήθηκε όχι τόσο πνευματική εξουσία για να συγχωρεί και να διακονεί με αγάπη τους αδελφούς του Χριστού, τους ανθρώπους, αλλά κυρίως ως κρατική εξουσία, ως στυγερός εκδικητής κατά μίμηση της κοσμικής εξουσίας των βασιλέων, ώστε να καταδικάζει σε θάνατο με την κατηγορία της αιρέσεως, τους κατά την κρίση του αμφισβητίες. Από τους επιστήμονες του Σύμπαντος μέχρι το ζηλωτή και κριτικό της διαφθοράς κληρικών και κοσμικών, ιεροκήρυκα Ιερώνυμο Σαβοναρόλα (+1498). Και στον Πάπα έχουμε κυρίαρχη την αντίληψη της Θεοκρατίας, όχι ως διακονίαν της Αγάπης του Τριαδικού Θεού, αλλά ως επιβολή βίας και Κράτους, όπως περιγράφει τον Μεγάλο Ιεροεξεταστή ο Φ. Ντοστογιέφσκι, αποκαλύπτοντας την παραχάραξη του κηρύγματος του Θεανθρώπου Χριστού, που σαρκώθηκε από αγάπη για να ανορθώσει, να απελευθερώσει και να σώσει τον άνθρωπο και όχι να στραγγαλίσει την ελευθερία του.
Ας πάρουμε όμως το τρίτο παράδειγμα από τη Μουσουλμανική θρησκεία. Σπεύδουμε να υπενθυμίσουμε ότι και σ’ αυτή υπάρχουν κλάδοι και θεολογίες της ευσπλαχνίας προς τον άνθρωπο, που προσεγγίζουν το πνεύμα του Χριστιανισμού της Αγάπης και δέχθηκαν επιδράσεις απ’ αυτόν. Όμως συχνά κυριαρχεί στο Μουσουλμανισμό ένας επιθετικός ζήλος και βίαιος, στο όνομα του Θεού του Αλλάχ.
Άνθρωποι μιας τέτοιας μουσουλμανικής πίστης με ευκολία θα υποστήριζαν ότι είναι αναγκαία μια Θεοκρατία, είναι θρησκευτικό χρέος να διαδοθεί έστω και με βία η πίστη στον Αλλάχ, με τα όπλα του Κράτους, για να ιδρυθεί ένα Χαλιφάτο πολιτικοθρησκευτικό, χωρίς αντιρρησίες. Αυτοί, υποστηρίζουν ότι οι ζηλωτές Μουσουλμάνοι, πρέπει να θανατωθούν όπως οι Νεομάρτυρες.
Μέσα στο θρησκευτικό οίστρο τέτοιων Μουσουλμάνων δεν προκαλούνται ενδοιασμοί, μήπως υπάρχουν πολλοί διάδοχοι του Μωάμεθ και πολλές θρησκευτικές «αιρέσεις» με διαφορετικό «πιστεύω», που αντιλαμβάνονται διαφορετικά το θέλημα του Θεού. Ποιος τον γνώρισε αυθεντικά και ποιος γνωρίζει αλάθητα ότι με βία, όπως ο ζηλωτής νομίζει, μπορεί να επιβάλει την πίστη μέχρι θανάτου, εξοντώνοντας μάλιστα και όποια άλλη φατρία μουσουλμανική; Οι θεοκρατικοί αυτοί στρατιώτες του Αλλάχ με την επίκληση «Ο Αλλάχ είναι μεγάλος» σκορπούν την τρομοκρατία και το θάνατο, αντιποιούμενοι την παντοκρατορία του Θεού, που τον φαντάζονται ως πολέμαρχο και όχι ως πατέρα, ως εκφραστή του μίσους και όχι της Αγάπης.

(συνεχίζεται)

Πρόσφατα σχόλια

Μετεκλογικά 20ής του Σεπτέμβρη και η ΛΑ.Ε
(ουτε)Συνετος (ουτε)Επαναστατης
25 Οκτ 2015, 22:42
Μετεκλογικά 20ής του Σεπτέμβρη και η ΛΑ.Ε
Συνετος Επαναστατης
25 Οκτ 2015, 09:53
 

Στατιστικά

Γλώσσες: 1
Μέλη: 206
Νέα: 1609
Σύνδεσμοι: 24
Επισκέπτες: 2669868
 

Οι Ροές Ειδήσεων της Χριστιανικής

RSS 0.91
RSS 1.0
RSS 2.0
ATOM 0.3
OPML


Copyright (C) 2006-2015 ΚΙΝΗΜΑ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ. All rights reserved.
Powered by Jim Pap | Γραφικά από τον Αγιογράφο Γ.Κ.